Proje teslim aşamasında birçok tesis ekibi binlerce dosya teslim alır, ama gece saat 02.00'de ihtiyaç duydukları vanayı yine bulamaz. Sorun çoğu zaman eksik veri değildir. Asıl eksik, işletmenin hangi bilgiyi gerçekten kullanacağına önceden karar verilmemesidir. Varlık bilgi gereksinimleri, genellikle bir bilgi teslim şartnamesi olarak yazılır ve bu kararı inşaat başlamadan verdirir.
Bu gereksinimler, izlenecek varlıkları, her biri için gereken nitelikleri, yani üretici, model, seri numarası, nominal kapasite, garanti bitişi ve bakım aralığını, geometrik detay düzeyini ve teslim formatını listeler. Bir hastanedeki soğutma grubu ile bir ofis binasındakiler aynı şablonu kullanabilir, ama bakım açısından önemli alanları farklı olabilir. Bu kuralları model nesne türlerine bağlı bir tablo olarak yazmak, kontrolü görüş meselesi olmaktan çıkarıp doğrulanabilir bir işe dönüştürür.
Devirlerin en sık bozulduğu nokta isimlendirme ve kimliklendirmedir. BIM modelinde bir hava işleme ünitesi bir kodla, bina yönetim sisteminde başka bir kodla, bakım yüklenicisinde üçüncü bir kodla geçiyorsa, dijital ikiz bir sensör okumasını doğru nesneye bağlayamaz. Tasarım ekibi, yüklenici ve işveren tarafından ortak üzerinde anlaşılan bir sınıflandırma ve benzersiz varlık etiketi, her sensör noktasının belirli bir bileşene eşlenmesini sağlar.
Kontrol, inşaat sırasında yapılmalıdır, sonradan değil. Ekipler her kilometre taşında model kontrolleri çalıştırabilir: Gerekli nitelikler dolu mu, etiketler devreye alma formlarıyla eşleşiyor mu, kurulu konumlar uygulama sonrası ölçümle uyuşuyor mu? Sahada bir pompanın farklı bir modelle değiştirildiği, modelde ise hâlâ eski modelin göründüğü bir durum düşünün. Bunu on ikinci haftada yakalamak, bir arıza alarmı yanlış pompaya işaret ettiğinde fark etmekten çok daha ucuzdur.
İşletmeciler de verinin ne için kullanıldığını bilmelidir. Bir vananın modeldeki konumunun, sızıntı anındaki izolasyon prosedürlerinde kullanıldığını bilen bir tesis yöneticisi, o konum bilgisine özen gösterir. Devir paketine tipik işletme sorularından oluşan kısa bir liste eklemek, ekiplerin hangi alanların zorunlu, hangilerinin gereksiz olduğunu görmesine yardımcı olur.
Bina modelini canlı verilerle birleştiren platformlar, bu devir varsayımlarını erken aşamada test edebilir. Bir kampüsün dijital ikizi, teslim edilen model ve sensör akışlarıyla yüklendiğinde, eşleşmeyen noktalar ve boş alanlar hızla ortaya çıkar. TwinUp, proje verilerinden ikiz oluştururken bu tür bir kontrol uygulamaktadır. Böylece devir kalitesi varsayılmak yerine ölçülebilir hale gelir.